هر روز صبح که از خواب برمی خیزم می دانم، در بی تابی سحرگاهی پرندگان چیزی هست، و من آن را می شنوم
و در نقاشی هر روزة سپیده دم چیزی هست، و من آن را می بینم
و در هر برگ چنار که رقص کنان از درخت فرو می افتد چیزی هست، و من آن را می بینم
و در فریاد خندة کودکان که از پی هم می دوند چیزی هست، و من آن را می شنوم
و در صدای خرد شدن هر برگ زیر پایم، وقتی در کوچه زندگی قدم می زنم چیزی هست، و من آنرا می شنوم
و در عمق نگاه خندان تو وقتی از میان جمع به من می نگری چیزی هست، و من آن را با عمق وجودم احساس می کنم
و با خود می پندارم دنیا چه جای خوبی بود برای زندگی اگر
همه می شنیدند بی تابی سحرگاهی پرندگان را، و می دیدند نقاشی هر روزة سپیده دم را و
و در نقاشی هر روزة سپیده دم چیزی هست، و من آن را می بینم
و در هر برگ چنار که رقص کنان از درخت فرو می افتد چیزی هست، و من آن را می بینم
و در فریاد خندة کودکان که از پی هم می دوند چیزی هست، و من آن را می شنوم
و در صدای خرد شدن هر برگ زیر پایم، وقتی در کوچه زندگی قدم می زنم چیزی هست، و من آنرا می شنوم
و در عمق نگاه خندان تو وقتی از میان جمع به من می نگری چیزی هست، و من آن را با عمق وجودم احساس می کنم
و با خود می پندارم دنیا چه جای خوبی بود برای زندگی اگر
همه می شنیدند بی تابی سحرگاهی پرندگان را، و می دیدند نقاشی هر روزة سپیده دم را و
...
میثم
میثم
